Het onderwerp wordt eentonig maar de ziekte blijft helaas bestaan. Hoe diep de Islamfobie in ons denken is geslopen kon men deze week op diverse Indymedia’s en in Knack terugvinden.
De dichter Benno Barnard schreef in Knack een kolom getiteld een dode wereld. Het idee en slot liep parallel met de editoriale kolom. Als intelligentsia de oudste documenten van een beschaving bij het afval zetten omwille van een frustratie hebben we ons verfijnd tot wilden (sic). Die oudste documenten zijn dan resp de Bijbel en het Gruuthuuse-handschrift.
Hij dweept zelf wat met de dodelijke liberale neutraliteit maar het artikel is een grote oproep tot respect verbonden aan een waardering voor zijn eigen religieuze ouders en grootouders. Als Agnosticus kan hij dan ook zonder probleem beweren dat zowel het katholicisme als het protestantisme irrationeel en een horreur zijn maar toch hun waarde hebben en nu eenmaal datgene zijn waar ons zijn op terugvalt.
Heel mooi en verdraagzaam dus.
Maar ik citeer even zijn oproep tot tolerantie:
Fundamentalistisch protestantisme is een horreur, maar heeft tenminste niet de gewoonte zichzelf in het openbaar tot ontploffing te brengen. Wat het katholicisme betreft, dat is misschien irrationeel, maar al geruime tijd niet gewelddadig.Wie de paus de bloederige geschiedenis van zijn Kerk verwijt, kan ook de voorzitter van de Europese socialisten de stalinistische zuiveringen onder de neus wrijven.
Er zit al een inschattingsfout in zijn bewering. Fundamentalistisch protestantisme heeft vandaag in de vorm van Bush een halve wereld tot de rand van explosie gebracht. Er bestaat nog steeds een grote hoop katholiek geweld zowel in gezinnen als internationaal. En ja zowel de Paus als die voorzitter mogen gerust de gevolgen van hun eigen ideologie beseffen. Een Sartre heeft bvb al uitvoerig beschreven dat Stalin geen losstaande figuur is maar het communisme en socialisme incarneert. En hetzelfde geldt voor Paus en katholicisme.
Ze zijn allemaal wel meer dan hun geweld en terreur maar die zit er wel onlosmakelijk in. Maar wat geweld met liefde toedekken gaan we nu niet kwalijk nemen.
Erger is de vergelijking die er in zit.
Zeker het protestantisme heeft niet de gewoonte zelfmoord te plegen, enkel de katholieke kerk had dat ooit maar toen had men nog geen bommen. Over welke religie zou hij het dan wel hebben, is er een religie of stroming waar zich opblazen de gewoonte is? De Ieren doen dat wel al geruime tijd maar dat zijn katholieken die niet gewelddadig zijn of toch protestanten maar die gebruiken vooral ander geweld. De Basken kunnen er ook wat van maar nee, die zijn ook katholiek en niet gewelddadig. Tegenwoordig iets minder in trek maar er zijn ook Communisten en Anarchisten die van bommen houden maar die vergelijk men normaal toch niet met een religie.
Natuurlijk weet iedereen wat hij bedoeld, wie weet nu niet dat de Islam de gewoonte heeft om zich op te blazen. Ik weet dat niet, maar dat zal wel aan mij liggen. Ik weet dat een Ier meer die gewoonte heeft dan een Islamiet. Een Amerikaanse protestant zal dan weer eerder alles kapot schieten en wat een Chinees allemaal kan qua dood is om een hele bibliotheek te vullen. Toch heb ik onder mijn vrienden Ieren, komt een Amerikaanse officier hier koffie drinken en feesten dat die Chinezen kunnen..
Ben ik nu levensmoe of is die ‘gewoonte’ niet zo gewoon?
Maar de Islam daar moeten we bang voor zijn die blazen zich allemaal op. Je moet Antwerpen maar zien, een grote reeks van putten van opgeblazen Islamieten. Of zijn die het geweld van iemand anders?
Het is heel verdoken maar staat wel op een lijn met het irrationele veroordelen. Marie en Damiaan zullen wel heel irrationeel zijn maar zouden die geloven dat Rome in brand werd gestoken door een religie? Zou een Engel nu echt zoveel irrationeler zijn dan Antwerpen vol bomkraters?
Hoe dan ook, van een engel was men niet bang van die bomkraters wel.
Het probleem rond geweld en terreur is niet de rede. Het is heel rationeel om iedereen af te maken. Je kunt het zelfs in de cinema gaan bewonderen, je kunt in full color gaan bekijken hoe de meest rationele denker ooit vertoond op het witte doek een psychopaat is.
We mogen en moeten zelfs redelijk blijven maar we kunnen niet zonder de andere mens die we zijn. En daar zit juist het gevaar, als we van die andere mens enkel angst en frustratie overhouden. Want dat kunnen we niet wegdenken. Dan beginnen we met boeken te vergeten en worden we deel van de Hanibal saga. Of nee we worden erger want die vergat geen boeken en had geen angst.
