Welke politieke overtuiging zou nu al het meest slachtoffers hebben gemaakt? Racisme heeft zeker al een hele palmares. Kapitalisme heeft zeker elke diamant met bloed afgekocht, De weg van communisme en tal van andere idealen is ook bezaaid met doden. Maar er moet toch een kampioen zijn namelijk de neutraliteit.

Het is zeker een vreemde bewering, iedereen zal men wel kandidaat stellen voor die tittel behalve juist de neutraliteit. Die is immers toch boven elke verdenking verheven, heiliger dan de grootste heilige ooit is geweest. Maar toch is ze de kampioen in alle gewichtsklassen en van alle tijden.

Laten we eerst naar de feiten kijken. We pakken een van de grote kanshebbers het nazisme, we kijken niet op een paar miljoen, ineens alles doden van de 2de wereldoorlog, 62 miljoen. Wie doet er beter? Er is een politiek idee dat jaarlijks 9 miljoen mensen laat sterven aan honger alleen. Tientallen miljoenen sterven er rustig voort aan gebrek, slechte omstandigheden maar vooral terwijl er niemand naar omkijk. O ja, we steunen wel via de lotto, zenden eens een tanker of schelden de schuld kwijt maar over het algemeen blijven we heel bescheiden.

Men kan dit wel op andere politieke en religieuze ideeen steken, geldzucht, hebzucht, machtsmisbruik, kapitaal, sociale of religieuze onderdrukking allemaal dragen ze hun steentje bij. Maar 1 ding maakt het allemaal mogelijk en dat is onverschilligheid, de bekende neutraliteit. Zelfs een deel van die 62 miljoen van WOII is niet aan racisme, haat of hebzucht te wijten. Zowel direct als indirect duikt ook toen het spook van neutraliteit op.

Heel neutraal liet men oorlog, hongersnood en alle mogelijke menselijke ellende begaan op een schaal waar zelfs de grootste politieke beweging groen bij uitslaat.

Waarom vinden we neutraliteit dan zo heilig? Onverschilligheid is anders nooit een deugd geweest. Het is zo smakeloos als maar kan zijn, het heeft geen dromen geen beelden, geen idealen. Het heeft gewoonweg niets. Het brengt ook niets op, we worden er niet wijzer van, niet rijker en niet meer mens. Het is, blijft en wordt niets.

Er is wel een heel oud droombeeld, nog van toen we geloofde dat de zon rond ons draaide. Dat droombeeld heet objectiviteit en absoluut weten. Het klonk zo mooi wij de allermachtigste mens konden absoluut en boven elke subjectiviteit verheven oordelen over de hele wereld en omliggende universum. En toen draaide die aarde ineens maar rond de zon. Op dat moment stierf ook onze mogelijkheid om neutraal te zijn. Het was weliswaar een droom maar we zagen hem toch niet graag sterven. Maar niet getreurd we hebben hem niet laten sterven of we wekken hem wel terug tot leven en doen gewoon of we van niets weten.

Neutraliteit is de illusie dat we onszelf in het centrum bevinden en van daaruit alles beschouwen en zien dat het goed is. Een groots zelfbedrog want het centrum waar we rond draaien is zo warm en zoveel licht dat we er niet eens naar kunnen kijken. En nog erger want door dit bedrog menen we ons in staat om over leven en dood te gaan. Of nog sterker we laten mensen gewoonweg maar doodgaan, we zijn immers neutraal en kunnen, mogen en willen onze neutraliteit niet verliezen. En wee hen die die zou bedreigen, die treffen we met alle plagen van Egypte.

Het is wel moeilijk om een heilig beeld zomaar te laten vallen. Maar zouden we niet beter de meest ondenkbare gruwel worden dan verder de walging en dood van neutraliteit te blijven onderschrijven. En wie weet misschien zijn er wel alternatieven die toch zo slecht niet zijn, heel partijdig van elkaar houden bvb.